تبلیغات
فروش کتاب

جدیدترین کتابهای رمان،داستان،علمی،تاریخی،درسی،اسلامی،ورزشی،تست،کمک اموزشی و... اینجا بیابید

فروش اینترنتی کتاب

نویسنده :admin ---
تاریخ:جمعه 15 اردیبهشت 1391-12:17 ق.ظ
استخدام،کاریابی،اشتغال

25,000 تومان    خرید راز 1و 2 و 3
14,000 تومان    خرید بسته نرم افزاری عربی



نوع مطلب : فروش کتاب متنوع 
دنبالک ها: فروشگاه اینترنتی 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

گل لاله

نویسنده :admin ---
تاریخ:جمعه 23 تیر 1391-02:10 ق.ظ
استخدام،کاریابی،اشتغال

مناسب ترین زمان برای کاشت پیاز لاله، اواخر پاییز است. خاکی که برای این گیاه انتخاب می شود باید سرشار از ماسه و شن و کاملاً قابل نفوذ باشد. از آن جایی که آفتاب را دوست دارد بهتر است در محل های آفتابگیر کاشته شود.

 کاشت لاله: 

گیاهی است با نام علمی تولیپا Tulipa، از خانواده لیلیاسه Liliaceae، برگ هایش بیضی شکل یا نیزه ای اند.
از میان برگ ها ساقه ای بلند و کشیده سبز شده و گل با شش گلبرگ رنگی در نوک ساقه گل دهنده ظاهر می شود. رنگ گل ها ممکن است سفید، قرمز، صورتی یا زرد باشد.
تنوع رنگ گل ها به دلیل ژن هایی است که در پیاز وجود دارد، در موقع خریداری پیاز می توان وضعیت رنگ گل ها را از تولیدکننده پیاز پرسید. پیاز در واقع نوعی ساقه زیرزمینی است که دارای مواد مغذی بوده و موجب رشد و زندگی اندام های گیاه می شود.
روش تکثیر لاله:
لاله به وسیله کاشت پیاز تکثیر می شود، در زمان رشد، جوانه های کناری پیاز نیز رشد 
نموده و غده های جدید را تولید می کنند.
روش کاشت پیاز:
مناسب ترین زمان برای کاشت پیاز لاله، اواخر پاییز است. خاکی که برای این گیاه انتخاب می شود باید سرشار از ماسه و شن و کاملاً قابل نفوذ باشد. از آن جایی که آفتاب را دوست دارد بهتر است در محل های آفتابگیر کاشته شود.
عمق مناسب برای کاشت پیاز ده سانتی متر است اما برای پیازهای درشت می توان آنها را در عمق پانزده سانتی متریِ زمین کاشت. پیازها را در کنار یکدیگر بکارید و رویشان را با کاه، برگ های خشک یا کمپوست بپوشانید تا از سرمای زمستان محافظت شوند. این پوشش را در بهار کنار بزنید. لاله هایی که به این ترتیب کاشته می شوند در ماه های فروردین و اردیبهشت به گل می نشینند.
تذکر:
توجه داشته باشید هدف از کاشت پیاز در پاییز این است که پیازها یک دوره سرما را ببینند، در طول فصل پاییز تا اواخر زمستان نیاز به آبیاری ندارد، در مناطق خشک و کم باران از اواخر زمستان به مقدار کم به آن آب بدهید.
عملیات بعد از گلدهی:
زمان گلدهیِ لاله ماه های فروردین و اردیبهشت است. بعد از پایان عمر گل ها، آبیاری را قطع نموده و ساقه گل دهنده را با قیچی جدا کنید و به گیاه فرصت بدهید تا برگ هایش خشک شوند. وقتی برگ ها خشک شدند، پیازها را به آرامی طوری که آسیب نبینند با بیلچه از زمین خارج کنید. از بالای غده ها، برگ ها و اندام های هوایی را بریده و خاک های اطرافِ غده ها را با دستمالِ خشک تمیز کنید. این پیازها باید برای کاشت مجدد (یعنی پاییز) در محل خشک و خنک که تهویه داشته باشد نگهداری شوند.
توضیح:
از نگهداری پیاز در کیسه های پلاستیکی که فاقد جریان هوا هستند خودداری نمایید. مناسب ترین ظروف برای نگهداری پیاز، سبدهای حصیری هستند، این سبدها را در محلی با دمایی معادل 18 تا 20 درجه سانتی گراد قرار دهید.
تولید لاله زودرس:
با کمی ابتکار و صرف وقت می توانید کاری کنید که لاله در زمستان به گل بنشیند، برای این کار در اوایل پاییز هر 5 تا 10 عدد پیاز را در یک گلدان بکارید. (از خاک سبک یعنی ماسه و کودبرگ استفاده کنید) گلدان را تا اواخر پاییز در هوای آزاد قرار دهید تا پیازها ریشه بزنند سپس گلدان را به قسمت داخل ساختمان یا گلخانه منتقل کنید در این صورت لاله در اواسط زمستان گل می دهد.
مراقبت های لازم:
زمانی به لاله آب بدهید که خاک خشک شده باشد. جمع شدن آب در خاک و رطوبت زیاد، موجب پوسیدگی پیاز می گردد.
در موقع کاشت، پیازهای سالم را از انواع ناسالم جدا کنید، یک پیاز آلوده، خاک و در نتیجه همه پیازها را آلوده می کند.
لاله به کود احتیاجِ چندانی ندارد، در صورت تمایل می توان از کودهایی که مواد معدنی دارند استفاده نمود. اما بهتر است از کود ازته استفاده نکنید. لاله نقش مهمی در طراحی باغچه، بازی می کند، کاشت تعداد زیادی پیازِ لاله در گوشه ای از باغچه جذابیت خاصی به باغچه می بخشد، ضمنا بسیار مناسبِ پرچین های سنگی و قسمت هایی از باغچه است که با قلوه سنگ تزیین می شوند.
چگونه از گل بریده لاله استفاده کنیم؟
همیشه گل لاله را از انتهایی ترین قسمت ساقه جدا کنید تا ساقه بلندی داشته باشد. ساقه گل زمانی باید جدا شود که گل هنوز حالتِ غنچه دارد و کاملاً شکفته نشده است. غنچه ها به آرامی در داخل اتاق باز شده و فضا را معطر می کنند.
همه روزه آبی را که گل بریده در آن قرار دارد عوض نموده و از آب تازه استفاده کنید.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

هندوانه داروی طبیعی افزایش میل جنسی

نویسنده :admin ---
تاریخ:یکشنبه 18 تیر 1391-11:16 ق.ظ
استخدام،کاریابی،اشتغال

بررسی های علمی درباره انواع میوه و سبزیجات نشان داده است که هندوانه می تواند بهترین داروی طبیعی برای درمان اختلالات جنسی و حتی پیشگیری از آن به جای قرص های شیمیایی " ویاگرا " باشد.

علم کشاورزی به نقل از جذاب نیوز : به گزارش العربیه محققان آمریکایی به تازگی به این نتیجه رسیده اند که خواص هندوانه همان ویژگی های داروی جنسی ویاگرا را در بر دارد.

دکتر بیمو پاتیل رئیس مرکز تحقیقات دانشگاه " ایه آندام " در ایالت تکزاس می گوید هندوانه حاوی ماده phyto-nutrients است که با ورود به جسم انسان به اسید Arginine تبدیل می شود.

براساس این گزارش اسید Arginine خود باعث افزایش اکسید نیتریک باز ‌کننده عروق می‌شود که اثر آن مشابه ویاگرا می ‌باشد.

علاوه بر این هندوانه حاوی ماده سیترولین است که این ماده همچنین نقش بازکننده عروق خونی و در نتیجه افزایش میل جنسی و توانایی را در جسم انسان دارد.

دکتر پاتیل می گوید هندوانه علاوه بر اینکه می تواند به عنوان داروی جنسی طبیعی بکار رود اما در مقاسیه با داروی ویاگرا ، بدون عوارض جانبی باعث گردش خون در جسم انسان می شود.

این گزارش می افزاید دانشمندان به دنبال تولید یک نوع هندوانه ترکیبی هستند که دارای مقدار زیادی مواد "سیترولین" موجود در پوست هندوانه می باشد تا از ین پس بجای انداختن در زباله بتوان از پوست این ماده خوراکی هم استفاده کرد.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

ازگیل

نویسنده :admin ---
تاریخ:پنجشنبه 15 تیر 1391-12:21 ق.ظ
استخدام،کاریابی،اشتغال

درختی است از خانواده Rosaceae و مترادفهای آن Mespilus communis Guldenst و Pyrus germanica  و Mespilus vulgaris Rchb و Ostinia mespilus Clairv طرف گیاه شناسان مختلف نامگذاری شده است.

 به طور كلی در ایران ازگیل گفته می شود و در مناطق شمال ایران كه به طور وحشی در جنگلهامی روید با نامهای محلی شناخته می شود از جمله در آستار «ازگیل» در طوالش «سر، زر و ترشه سر»، در اطراف رشت «ترشه سر» در رامسر و شهصوار «ترشه كنس»، در رامیان «تالاس گور»، در گیلان و مازندران «كنس كنوس» و در گرگان و كجور «كندز و كندس» به عربی «نلكا»، «زعرور»، «كنوس طبری»، «ینی دنیا» و «مشملا» نامیده می شود. به فرانسوی Neflier و به انگلیسی Medlar و Medlar tree گفته می شود.

مشخصات 

ازگیل درخت كوچكی است كه ارتفاع آن حدود 6 متر ، شاخه های آن خاردارد، در جوانی خزی و رفته رفته صاف می شود. از مشخصات اختصاصی آن این است كه دارای ریشه ای عمودی و پوست خاكستری نقره ای است. برگهای آن بیضی كمی كشیده نوك تیز كناره برگها بی دندانه یا چند دندانه دارد و ابعاد آن 13-10 × 5-3 سانتی متر تغییر می كند. روی برگ سبز تیره پشت برگ سبز خاكستری گلهای آن سفید درشت منفرد بدون پایه و میوه آن گرد و كروی و گاهی گلابی شكل و قهوه ای رنگ است. روی پوست میوه كركهای نمدی مخملی و عدسكهای سفید دیده می شود. ابعاد میوه در حد گیلاس تا گردو می باشد. چوب آن سخت و بی رنگ حنایی روشن است . از چوب آن روستائیان عصا و داس و چوب دستی درست می كنند. چوب دستی پر گره درویشان معمولا از چوب ازگیل تهیه می شود. 

ازگیل در تمام جنگلهای شمال ایران ارسباران تا گلی داغ و چناران از بجنورد و در تمام ارتفاعات سواحل دریا تا ارتفاعات بالای جنگل انتشار دارد. در دامنه های جنوبی البرز در دره كرج و مناطق استپی نیز دیده می شود. 

در مناطق خشك برای تكثیر ازگیل از پیوند آن روی پایه زالزالك یا ولیك استفاده می شود. گاهی نیز در خاكهای غنی و قوی می توان ازگیل را روی پایه گلابی پیوند زد (البته بندرت ) و در زمینهایی كه خاك زیرین آن مرطوب است، روی پایه به پیوند می زنند. نوع پیوند شكمی است كه در تابستان انجام می شود.


گونه شناسی

جنس ازگیل دوگونه دارد كه اولی همان ازگیل معمولی با نام علمی Mespilus germanica است. این گونه بومی جنوب غربی آسیا و احتمالا جنوب شرق اروپا است اما منشاء آن را ایران می دانند. گونه دیگر M.canescens، اخیرا به سال۱۹۰۰ در آمریكای شمالی كشف شده است. 
قطر میوه در گونه های وحشی به 2.5 سانتی متر و در ارقام پرورشی به ۵.5 سانتی متر یا بیشتر هم می رسد. گیاه ازگیل به شكل درخت پاكوتاه یا بوته های بلند است و متعلق به خانواده رزها است. 
بلندی درختچه های ازگیل به ۸ متر هم می رسد. برگ های پهنی به رنگ سبز تیره، بیضی شكل به طول ۶ تا ۱۵ سانتی متر و به پهنای ۳ تا ۴ سانتی متر دارد. برگ ها پیش از خزان شدن به رنگ قرمز درمی آیند. گل های سفید پنج گلبرگی آن در بهار شكوفه می دهند. گل های ازگیل هرمافرودیت هستند یعنی هم دارای اندام های نر و هم اندام های تولید مثلی ماده اند و توسط زنبورها گرده افشانی می شوند. گیاه ازگیل خودبارور است.


ازگیل در مكانی سایه روشن در جنگل های آفتابگیر رشد می كند و خاك مرطوب، سبك و شنی با خاك برگ یا خاك سنگین رسی و به خوبی زهكشی شده را می پسندد.
بذرهای ازگیل بسیار سفت و محكم و نفوذ ناپذیرند به همین خاطر بعید است در همان سال اول تا پیش از گذراندن دو زمستان جوانه بزنند. 
برای كشت تجاری آن معمولا بذرها را برای مدت كوتاهی در اسید سولفوریك می خوابانند تا پوسته بذر باز شود البته این كار بایستی با دقت زیاد انجام شود وگرنه بذر آسیب می بیند. باغداران خانگی می توانند به جای اسید، بذرها را به مدت ۲۴ ساعت در آب گرم بگذارند و سپس به مدت ۲ تا ۳ ماه در محلی سرد با دمای ۱ تا ۵ درجه سانتی گراد نگه دارند.
همچنین ازگیل را می توان به درخت گلابی پیوند زد.

  تركیبات شیمیایی 
از نظر تركیبات شیمیایی در پوست درخت و برگ و میوه ازگیل مقدار زیادی تانن وجود دارد. به علاوه میوه ازگیل دارای لعاب و مقداری قند و در حدود 1 درصد اسیدهایی نظیر مالیك اسید و سیتریك اسید و... می باشد. 

خواص و كاربرد
  ازگیل سرشار از ویتامین های «ب» و «ث» و قند، تانن و سلولز و اسید سیتریك است.
ازگیل دارای مقدار زیادی هیدرات كربن است كه مولی انرژی است .
ازگیل دارای ماده ای به نام تانن است كه بهترین دارو برای درمان عفونت های روده بزرگ است.
ازگیل در تقویت خون بدن مؤثراست.
ویتامین «ب» ازگیل، اعصاب را تقویت می كند و از نظر تغذیه اهمیت دارد.
ازگیل را به صورت خام به عنوان میوه لذیذ، مطبوع و تقویت كننده مصرف می كنند و از آن شربت و كنسرو ازگیل تهیه می كنند. 
مصرف ازگیل خام یا كنسرو ازگیل در معالجه اسهال ساده اثر قطعی دارد. 
خورن ازگیل خام و خصوصاً نارس آن كه تانن بیشتری دارد در معالجه خونریزی های داخلی مانند:بواسیر، خونریزی رحمی و غیره اثر شفا بخش دارد.
ازگیل در معلجه ورم روده به كار می رود، به این منظور باید 230 گرم ازگیل رسیده را پس از جدا كردن پوست و دانه، در كمی شیر حل نموده و مصرف نمود. 
در معالجه زخم دهان و تورم مخاط گلو مؤثر است. 
ازگیل قبض كننده روده ها است. ازگیل كار روده ها را تنظیم می كند. ازگیل ادرار آوراست. 
ازگیل دارای اسید مالیك، تانن، اسید سیتریك و اسید تاتاریك است و از نظر غذایی شبیه «به»است.
ازگیل میوه ای بسیار مقوی است زیرا قدرت اُسمزی خون را بالا می برد. 
ازگیل به علت داشتن املاح سیتریك، رمالیكو تاتاریك، ترشی خون را از بین می برد. 
ازگیل مواد معدی را مرتب می كند و برای اسهال بسیار مفید است.
میوه تازه و رسیده ازگیل یا كنسرو آن برای درمان اختلاق قاعدگی خانم ها كاملاً مفید است.
جوشانیده نیم گرم برگ ازگیل، سالك را درمان می كند.
جوشانده برگ ازگیل به صورت بالا،‌پوست های ظریف را تقویت میكند و برفك را معالجه می نماید.

غرغره كردن با جوشانده برگ ازگیل، آبسه دهان و گلو را درمان می كند. اگر هر روز سه بار با جوشانده برگ ازگیل غرغره شود، آنژین را معالجه می نماید.

شربت ازگیل

در حدود 200 گرم ازگیل نارس را ، پوست و هسته خارج كرده و گوشت آن را قطعه قطعه می نمایند و در یك لیتر آب در حدود 20-15 دقیقه می جوشانند و پس از آن در حدود 50 گرم برگ تازه ازگیل به آن اضافه كرده به مدت 5-4 ساعت دم می كنند و بعدا قند اضافه می نمایند تا به شكل شربت غلیظ در آید،‌ از این شربت یكی دو فنجان در شبانه روز برای رفع حالت اسهالی و جمع شدن شكم به بچه ها می دهند و خیلی مفید است.

ازگیل از حدود سه هزار سال پیش در جنوب دریای خزر در مناطق گیلان و مازندران در ایران کاشت می‌شد و 700 سال پیش از میلاد به یونان و در 200 پ.م به روم رسید. کاشت این میوه از طریق رومیها در بقیه اروپا گسترش یافت.
 ازگیل یا همان میوه ای که به گیلکی کونوس ( کنوس ) می نامیم ، درختچه ای است خاردار و بومی ایران که در همهٔ جنگل‌های شمال ایران و در همهٔ بلندی‌های دامنه جنوبی البرز و مناطق استپی میروید.

ازگیل از حدود سه هزار سال پیش در جنوب دریای خزر در مناطق گیلان و مازندران در ایران کاشت می‌شد و 700 سال پیش از میلاد به یونان و در 200 پ.م به روم رسید. کاشت این میوه از طریق رومیها در بقیه اروپا گسترش یافت. 
میوه ازگیل تا دوره ویكتوریا به وفور استفاده می شد اما در دوره های پس از آن كمتر مورد توجه قرار گرفت تا آن كه اكنون جز بخش های كوچكی در اروپا، طرفداران چندانی ندارد. ازگیل در ادبیات كهن اروپا نماد بدكارگی یا تهیدستی نابهنگام است زیرا میوه هایش پیش از رسیدن از درون می پوسند. 
در گیلان نیز ازگیل میوه ای کم ارزش تلقی می شده و ضرب المثل هایی مانند" به هوای عراق انگور از گیلانه تورش کونوسم دکت" یا "تورش کونوس خور داخیل میوه بوگود" نشانگر این نکته است 

میوه ازگیل بسیار سخت و اسیدی است و به همین خاطر تا خوب رسیده نشود قابل خوردن نیست. برای جلوگیری از پوسیده شدن آن بر روی درخت، معمولا میوه ها را زودتر برداشت می كنند و در محل مناسبی انبار می سازند تا برسد. 

گوشت ازگیل پس از رسیدن از سفید به قهوه ای تغییر می یابد و كاملا نرم و شیرین می شود و مردم به آن خرمای گیلان نیز می گویند.

آب کونوس


میوه های ازگیل را موقعی كه هنوز سفت و نارس اند می چینند و مانند خیارشور درون ظرف های بزرگ یا کوچک می ریزند و سپس ظرف را از آب و اندكی نمك پر می كنند و آن را در جایی خنك نگه می دارند. این فرآورده كه «آب كنوس » نامیده می شود به همراه نمک و گلپر با لذت فراوان در زمستان خورده می شود.
از آب ترش "آب کونوس" نیز برای تهیه ی کاهو سکنجبین استفاده می کنند 



سایر فراورده ها ی ازگیل

در گذشته برخی از گیلانیان از میوه ازگیل برای پختن مربا استفاده می کردند و که البته امروزه دیگر رایج نیست اما در برخی نقاط دیگر دنیا همچنان از ازگیل مربا و ژله فراهم می سازند




مصارف دارویی ازگیل

میوه ازگیل علاوه بر مصارف خوراكی دارای كاربردهای دارویی نیز هست. خواص دارویی ازگیل از روزگاران بسیار دور مورد توجه بوده بقراط ازگیل را برای مبتلایان به ترشی معده و مدفوع سوزان و عوارض تب نافع می‌پنداشت . 
گوشت آن مسهل و برگ هایش بندآورنده خون اند. آبسه دهان و گلو و آنژین را نیز میتوان با جوشانده ی برگ ازگیل درمان کرد. 
از گذشته های دور در
گیلان از آب "آب کونوس" برای درمان دهان درد استفاده می شده است 
دانه های ازگیل حاوی اسید هیدروسیانیك سمی اند. از پوست تنه آن نیز به جای گنه گنه در درمان مالاریا استفاده می شود اما چندان تایید شده نیست.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


  • تعداد صفحات :69
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  


Admin Logo
themebox Logo
عضویت در خبرنامه
برای دریافت جدیدترین لیست محصولات ایمیل خود را در قسمت زیر ثبت کنید